Καζαμίας 2024 - 2025, εποχιακός, όπως τα περισσότερα πράγματα πια..

Μάιος 

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές όπου από τις 25 του Μάρτη ότι καιρό και να έκανε βγάζαμε τα τραπεζάκια έξω και ξεκινάγαμε με ανυπομονησία την καλοκαιρινή "σεζόν" (ακόμη κι αν την ξεκινάγαμε με κασκόλ και μπουφάν) φέτος η κίνηση είναι μάλλον μαγκωμένη και παγωμένη, αφού τα περισσότερα μαγαζιά ανοίγουν ένα μήνα μετά, κι αυτό σε στύλ "ανοίξαμε και σας περιμένουμε", πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα δηλαδή, ενώ οι κρατήσεις περιορίζονται, οι φόροι αυξάνονται, τα ποσοστά κάθε ενδιάμεσου ανεβαίνουν και η γενικότερη ποιότητα αλλά και η “χαρά του ταξιδιού” τείνουν να εξαφανιστούν, αλλά αυτά δεν πρέπει να μας πτοούν καθόλου, αφενός γιατί η Σαντορίνη 40 χρόνια βρισκόταν στην κορυφή και στην πρωτοπορία της τουριστικής βιομηχανίας, οπότε ώρα κι αναμενόμενο ήταν τη θέση της να πάρει και κανας άλλος, κι αφετέρου είναι και τίμιο να γίνεται αυτή η αποκαθήλωση κι αποκλιμάκωση, γιατί τα τελευταία χρόνια οι κάτοικοι του νησιού πάνε γυρεύοντας και συμπεριφέρονται σε κάθε επίπεδο λες και δεν τους θέλουν τους τουρίστες -κι ενώ δεν έχουν την παραμικρή άλλη επιλογή πια- αρχίζοντας την κάθε σεζόν αναθεματίζοντας "το τι τους περιμένει" κάνοντας λόγο αντί για όμορφες καλοκαιρινές μέρες κέρδους, για "δύσκολες" μέρες, με την "αγανάκτησή τους" εντέλει να εισακούεται και οι τουρίστες να μας καταλαβαίνουν και λυπούνται κι απαλλάσσουν από την παρουσία τους για να μην μας δυσκολεύουν τις μέρες και μας ζαλίζουν τους έρωτες. 

Το γεγονός οτι οι τουρίστες ακούγοντας χρόνια τώρα τους ίδιους του τους κατοίκους να λένε οτι το νησί είναι τίγκα και δε χωράει άλλους, αποφασίζουν να μας απαλλάξουν απο αυτήν την ταλαιπωρία, επιλέγοντας να περνάνε και μας κοιτάνε μέσα απο τα κρουαζιερόπλοια και οσονούπω μέσα απο τα αεροπλάνα, γεγονός που ενθουσιάζει μερίδα του πληθυσμού του νησιού που κάνει λόγο για "δικαίωση των θέσεών της" γιατί η Σαντορίνη δεν είναι να ζορίζεται αλλά να την κοιτάς από μακριά και να τη ευχαριστιέσαι χωρίς να επιβαρύνονται οι υποδομές της και να διαρρηγνύεται η τόσο δεμένη και ομόψυχη τοπική κοινωνία της, που αντί να αρμέγει κατσίκες και να κλαδεύει αμπέλια, αναγκαζόταν να καθαρίζει τζακούζια, ερ μπιενμπί και βανάκια. 

"Επιστροφή στη φύση", "take it easy" και "κοιμήσου εσύ κι η τύχη σου δουλεύει" είναι τα συνθήματα με τα οποία η Σαντορίνη ύστερα από τοπικό δημοψήφισμα στο οποίο συμμετείχε το σύνολο του πληθυσμού της, υποδέχεται τους φετινούς της επισκέπτες, οι οποίοι σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια είναι λιγότεροι και θα είναι κάθε χρόνο και πιο λίγοι ώστε να πετύχουμε επιτέλους την πολυπόθητη αποκλιμάκωση και να αποκατασταθεί το κλίμα του νησιού, η ισορροπία, το περιβάλλον, τα φυτά, τα ζώα, το μικροκλίμα, η φέρουσα ικανότητα αλλά και η φέρουσα ανικανότητα. Τη φοβερή όμως αυτή εαρινή συμφωνία χαλάνε φωνές που υποστηρίζουν ότι με τη "βουκολική Σαντορίνη" και την επιστροφή στη φύση, θα ξαναγίνουν τα τζακούζια κοτέτσια και τα αιρμπιεν μπί τρώγλες ενώ θα πέσει τέτοιος αλληλοσπαραγμός, που οι τουρίστες θα συνωστίζονται πια για να μας βλέπουν να τσακωνόμαστε και να κάνουν την πλάκα τους, κάτι το οποίο δεν είν’ απαραιτήτως κακό, ένα show είναι κι αυτό.. 

Από την άλλη πλευρά και παράλληλα, σε αντίθεση με τα κεσάτια στον τουρισμό που μας δίνουν όμως την ευκαιρία να απολαμβάνουμε ένα τόσο ωραίο νησί κάνοντας μεταξύ μας τουρισμό στον τόπο μας, οργασμός μεγάλων έργων παρατηρείται απ' άκρη σ' άκρη στο νησί, σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια που υποδεχόμασταν τους επισκέπτες στο πιο ωραίο νησί του κόσμου, σε δρόμους γεμάτους λακκούβες, με κάδους γεμάτους σκουπίδια, με χωράφια γεμάτα σακούλες σκουπιδιών, με λόφους σκουπιδιών στη χωματερή, με μια εσάνς αποσύνθεσης και λυμάτων να σκεπάζουν μεγάλο μέρος του νησιού, με δρόμους χωρίς πεζοδρόμια και χωρίς την παραμικρή παρέμβαση για τη διαχείριση της κυκλοφορίας, με τις εικόνες στις πύλες εισόδου να θυμίζουν αυτό που κάποτε θα λέγαμε "Καλκούτα", αλλά κι αυτή μάλλον θα' χει γίνει καλύτερη.. 

 Έτσι λοιπόν φέτος, παρά το γεγονός ότι δεν θέλουμε άλλους τουρίστες γιατί δεν χωράει το νησί και οι μέρες και νύχτες μας, όπως μας λένε, αναμένονται δύσκολες, με τους τουρίστες να είναι οι ίδιοι που επιλέγουν να μας βγάλουν από τη δύσκολη θέση με τον μη ερχομό τους, η τοπική αυτοδιοίκηση όλων των βαθμίδων αλλά και μεγαλοεπενδυτές από χώρες που τις λένε τρίτες αλλά σε λίγο στην Ευρώπη θα γίνουν πρώτες, αποφασίζουν μετά από χρόνια εγκατάλειψης των υποδομών του νησιού να κάνουν ένα νησί πρότυπο τουριστικής διαχείρισης, εφαρμόζοντας έναν "στρατηγικό σχεδιασμό" όπως λένε κι οι πολιτικοί όταν θέλουν να πουλήσουν ιστορίες ξέροντας πως τελικά δεν θα γίνει τίποτα.. 

 Έτσι λοιπόν μετά από δεκαετίες που το νησί πήγαινε μόνο του με τον καθένα να κάνει ότι θέλει με τα γνωστά αποτελέσματα όπου από την μία είχες πεντάστερες επιχειρήσεις κι από την άλλη πεντάστερες παράγκες, αλλά όχι από αυτές που σου ματώνουν την καρδιά λόγω της αξιοπρέπειας της φτώχειας, αλλά παράγκες με την έννοια του προκλητικά αδιάφορου, αυτού που όχι μόνο δε βλέπει πρόοδο, αλλά κοιτάει και πως θα τη βλάψει αυτήν του διπλανού, μεγάλα δημόσια έργα αρχίζουν να εκτελούνται στο νησί, κι όχι μόνο αρχίζουν, αλλά και συνεχίζονται, γιατί σε τριτόχωρες σαν και του λόγου μας -κι ενώ λογαριάζουμε άλλες για τέτοιες- το δύσκολο δεν είναι τόσο να ξεκινήσουν τα έργα, όσο να συνεχίσουν και να τελειώσουν κιόλας, μιας και κατά κανόνα στον τόπο μας, οι εργολάβοι των δημόσιων, βέβαια, έργων, είτε εξαφανίζονται και δεν τους βρίσκεις με τίποτα, είτε αυξάνουν τα κόστη των έργων, και μέχρι να εγκρίνει τα νέα η δημόσια διοίκηση, έρχεται είτε η εξαφάνιση είτε η χρεοκοπία του εργολάβου, με αποτέλεσμα μην τα είδατε τα δημόσια έργα, γι αυτό και το κράτος κοιτάει να βάλει στα κέρδη των έργων τους εργολάβους μπας και τελειώσει κανα έργο, γι αυτό και πληρώνουμε αυτά που πληρώνουμε στα διόδια (ουφ!). 

 Έτσι λοιπόν, στα μέσα του μήνα κι ύστερα από τις φοβερές διαπιστώσεις τοπικής αρχής σύμφωνα με τις οποίες "ο άνθρωπος έχει φτάσει στο φεγγάρι από το 1964, οπότε δεν είναι δα και σπουδαίο να ανοιχτεί το 2024 ένα τούνελ στον Αθηνιό κι από κει να βγαίνουμε όπου θέλουμε στο νησί, θέλουμε Μεγαλοχώρι; Μεσαριά, Καρτεράδο, Φηρά.. , όπου θέλουμε". Ύστερα απο αυτές τις δηλώσεις εκλεγμένων του νησιού που πήραν πολύ τοις μετρητοίς οτι η Σαντορίνη "έχει μείνει πίσω" κι έχουν βαλθεί να την τρέξουν με χίλια, διεθνείς επιστημονικές ομάδες που παρακολουθούν με μεγάλο ενδιαφέρον τα δρώμενα στο νησί μας κάνοντας βροχή προτάσεων, αποφασίζουν να αναλάβουν άμεσα την κατασκευή του τούνελ χρηματοδοτούμενοι κατευθείαν από την κυβέρνηση αλλά και τη ΝASA, αναλαμβάνοντας την διαχείριση του έργου για τα επόμενα 400 χρόνια, δημιουργώντας όχι μόνο σήραγγα αυτοκινήτων αλλά και μετρό στη Σαντορίνη, το οποίο θα αποτελέσει παγκοσμίως το πρώτο νησιωτικό μετρό, με το νησί μας να συναγωνίζεται πλέον σε τεχνολογία αυτήν του νησιού του Ανατέλλοντος Ηλίου, με μας να αποτελούμε το αντίστοιχο νησί του Δύοντος Ηλίου, έχοντας άλλωστε και παράδοση στα ηλιοβασιλέματα.. 

Το γεγονός της δημιουργίας μετρό στη Σαντορίνη δεν παραξενεύει κανέναν δεδομένου ότι το νησί εκτός από τα ηλιοβασιλέματα -που είναι τζάμπα και δε θέλουν υποδομές και υποβοήθηση γιατί ο ήλιος ανεβοκατεβαίνει και από μόνος του χωρίς τη βοήθεια του κράτους- το νησί έχει παράδοση και στην υπόσκαφη κατοίκηση, οπότε ήρθε η ώρα του να αποκτήσει παράδοση και στην υπόσκαφη μετακίνηση, άλλωστε ποιος μπορεί να μας αποδείξει ότι εκτός από υπόσκαφα δεν έσκαβαν και τούνελ για να επικοινωνούν μεταξύ τους οι αρχαίοι Θηραίοι, αποφεύγοντας τις μετακινήσεις στις εξωτερικές συνθήκες, γιατί μια ζέστη μια κρύο μια αέρας στο νησί, θα ήταν συνέχεια κρεβατωμένοι. Μάλιστα η παραδοχή αυτή της δημιουργίας τούνελ στη Σαντορίνη από πλευράς της πρώτης αρχής του τόπου, γίνεται δεκτή με ενθουσιασμό, γιατί μέχρι τώρα υπήρχε η άποψη ότι καλό είναι τα έργα να αποφεύγονται, ώστε οι τουρίστες να βλέπουν κάτι παραδοσιακό και διαφορετικό, γιατί άμα είναι να γίνουνε όλα σύγχρονα και πανομοιότυπα, δεν θα έχει διαφορά το να είσαι στο Φάρο της Κηφισίας από το Φάρο του Ακρωτηρίου Θήρας για παράδειγμα, και θα δημιουργείται σύγχυση στους επισκέπτες που καλό είναι να αποφεύγεται και να κρατάμε όσο μπορούμε κάθε τόπος τα δικά του στοιχεία και το δικό του χρώμα, γι αυτό και καλό είναι να είμαστε λίγο οτι να’ναι, χύμα και όπα, γιατί άμα γίνουμε καθώς πρέπει θα χάσουμε τη γοητεία και αλητεία μας.. 

Σε αντίθεση λοιπόν με τα άλλα δημόσια έργα στην Ελλάδα που χρονίζουν και δε γίνονται ποτέ άμα δεν πάει η μίζα σύννεφο, οι σήραγγες και το μετρό της Σαντορίνης διανοίγονται με ταχύτατους ρυθμούς καθ’ όλη τη διάρκεια του Μάη, αφενός γιατί η Κυβέρνηση θέλει να παρουσιάσει έργο μέχρι τις ευρωεκλογές γιατί βλέπει ότι θα πάει άπατη με τέτοια ακρίβεια και τους υπουργούς της να λένε ότι άμα θέλουμε να πέσουν οι τιμές να αγοράζουμε και να καταναλώνουμε ότι φτηνότερο βρίσκουμε, κι αφετέρου γιατί δε λέει ενόψει ευρωεκλογών να έρχονται οι ξένοι τουρίστες και να ταλαιπωρούνται στο νησί μας μη έχοντας κάτι εντυπωσιακό να τους παρουσιάσουμε, επιβεβαιώνοντας τις φήμες που θέλουν τους Έλληνες να επενδύουν τα λεφτά των δημόσιων έργων σε ιδιωτικά, με αποτέλεσμα παρά τις χρηματοδοτήσεις μεγάλο μέρος της επαρχίας να είναι ακόμη σαν βομβαρδισμένο τοπίο.. 

Έτσι λοιπόν, μέσα Μάη κι ενώ καλά καλά δεν έχουν ανοίξει οι επιχειρήσεις γιατί οι κρατήσεις εξελίσσονται με το μαρτύριο της σταγόνας, το μεγαλόπνοο έργο με τίτλο “Santorini subway” ξεκινά από την γνωστή περιοχή "Κατσούνι" του Αθηνιού για να καταλήξει σε πρώτη φάση στην επίσης διεθνώς γνωστή περιοχή "Μετόχι" του Μεγαλοχωρίου, όπου θα κατασκευαστεί κόμβος εισόδου στο νησί, σε συνδυασμό με σύγχρονους χώρους στάθμευσης, ώστε πολίτες κι επισκέπτες ν’ αφήνουν τα αυτοκίνητά τους και να συνεχίζουν με το μετρό. Το έργο αναμένεται να αποτελέσει παγκόσμια πρωτοτυπία μιας και θα είναι το πρώτο υπόγειο τούνελ με τόσο μεγάλη υψομετρική διαφορά σε τόσο μικρή απόσταση. 

Παρ’ όλ’ αυτά το έργο θεωρείται εφικτό και οι εργασίες ξεκινούν άμεσα με χρονοδιάγραμμα τον Ιούλιο να βγαίνουμε Μεγαλοχώρι, τον Αύγουστο Μεσαριά, το Σεπτέβρη Καρτεράδο, και τον Οκτώβρη με το τέλος της σεζόν να χει ολοκληρωθεί και ο τερματικός σταθμός των Φηρών. "Χωρίς το Santorini subway είμαστε τελειωμένοι, κανείς δεν θα μας παίρνει στα σοβαρά” δηλώνει ο πρωθυπουργός στο επιτελείο του, συμπληρώνοντας πως με αυτό το έργο αποκαθίστανται δυό μεγάλες αδικίες, η πρώτη που αφορά αμιγώς τη Σαντορίνη που χει να δει μεγάλο έργο από το 1982 που έγινε το τελεφερίκ, κι ακόμη αυτό μας ταΐζει, κι η δεύτερη που ‘χει να κάνει με το Ελλάδα2.0 από το οποίο λείπει ένα τόσο μεγαλόπνοο έργο όπως αυτό στον πιο προβεβλημένο διεθνώς τουριστικό προορισμό της χώρας μας. 

 Προσθέτοντας δε τη δική της πινελιά η Αρχή και το τέλος του τόπου, σε συνέντευξη της στο CBS Greece, γιατί τα ελληνικά μέσα εκτός από το ότι δεν υποφέρονται με το γλύψιμο που ρίχνουν όπου βρούν, δεν τα βλέπουν πια ούτε οι συνταξιούχοι και οι ανοϊκοί, σημειώνει πως οι αντιστάσεις της για το Santorini subway κάμφθηκαν και συμφώνησε στη δημιουργία του, πάρα το γεγονός ότι δεν την ρώτησε κανείς, επειδή το έργο δεν θα φαίνεται και δεν θα επιβαρύνει την φέρουσα εικονικότητα του νησιού, μιας και όντας υπόγειο, ο κόσμος που θα κινείται δεν θα φαίνεται και δεν θα αλλοιώνει την ηρεμία του τοπίου και της φύσης, σημειώνοντας πως τέτοια έργα χρειάζεται το νησί, και μακάρι να κινούμασταν όλοι υπόγεια, όπως συμβαίνει στις προεκλογικές περιόδους -μην κοιτάτε τι λέμε δημόσια- και πως σε συνδυασμό με το Santorini subway θα ξεκινήσουν και υποχρεωτικά σεμινάρια αρχαιοελληνικής παιδείας, γιατί αυτό είναι που λείπει από τον τόπο μας περισσότερο απο τα μεγάλα έργα, γιατί άμα είμασταν φιλοσοφημένοι και στωικοί, δεν θα μας ακουμπούσαν τα προβλήματα και θα είμασταν σε διαρκή νιρβάνα και ζεν, σε αντίθεση με το σήμερα που λόγο έλλειψης παιδείας και καλλιέργειας μας φταίνε όλα και ζητάμε υποδομές ενώ θα έπρεπε να διψάμε για τροφή για σκέψη. 

Με αυτό το σκεπτικό και με το βλέμμα πάντοτε στραμμένο στο μέλλον η τοπική αρχή σε συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού, μετά την επιτυχία του μέτρου με την ποσόστωση της ελληνικής μουσικής που αποτελεί κορυφαίο πατριωτικό μέτρο γιατί τα μπιτσόμπαρα είχανε ξεσκιστεί να παίζουν λατινοαμερικάνικα και λάουντζ και είτε νόμιζες οτι είσαι στη Βραζιλία είτε κόντευε να σε πάρει ο ύπνος, ψηφίζει και εφαρμόζει ένα τοπικό σύμφωνο σύμφωνα με το οποίο στους επισκέπτες θα μοιράζονται φυλλάδια με αποσπάσματα αρχαιοελληνικών κωμωδιών και τραγωδιών, ώστε να εμπεδώσει κάθε επισκέπτης ότι η χώρα μας δεν είναι τυχαία, αλλά ότι από εδώ ξεκίνησαν και συνεχίζονται οι μεγάλες κωμωδίες και τραγωδίες του αρχαίου αλλά και σύγχρονου κόσμου. 

Οι δημοσκοπήσεις ενόψει ευρωεκλογών θορυβούν την κυβέρνηση, αλλά και τα άλλα κόμματα, με τη διαφορά οτι αυτά δεν είναι κυβέρνηση και δεν έχουν να χάσουν την κουτάλα, αλλά πολύ μικρότερα πράγματα, με αποτέλεσμα το Santorini subway να μην μπορεί να τη σώσει, με την Κυβέρνηση να ξεκινά άμεσα ένα ακόμη μεγάλο έργο στη ναυαρχίδα του τουρισμού Σαντορίνη, που αν και τέτοια, στα δημόσια έργα και στις υποδομές υστερούσε, για να μην ξεσηκωθούν άλλοι τόποι στη Ελλάδα που όχι δε συμβάλουν στο ΑΕΠ αλλά ζητάνε κιόλας, σε αντίθεση με τη Σαντορίνη που τα περισσότερα δίνει και τα λιγότερα παίρνει. Έτσι λοιπόν, κι επειδή η Κυβέρνηση φέρει βαρέως που ο περιβόητος "στρατηγικός σχεδιασμός" πήγε για άπατος για άλλους στρατηγικούς λόγους, και παίρνοτας χαμπάρι ότι στο νησάκι αναθερμαίνεται για άλλους στρατηγικούς λόγους ένας "πιλοτικός σχεδιασμός" που όχι πως προβλέπει τίποτε, ένα σχήμα λόγου είναι για να 'χουν οι πολιτικοί να βγάζουν τις θητείες τους και να νομίζουν οι από κάτω ότι κάτι κάνουν και μάλιστα "μεγαλεπήβολο", αποφασίζει να λύσει με μιας το πρόβλημα της διαχείρισης των σκουπιδιών, κατασκευάζοντας σε μια βδομάδα ένα εργοστάσιο για την επεξεργασία τους στο χώρο που εδώ και δεκαετίες τα θάβουμε έως σήμερα, γι αυτό και το νησί κοσμείται τις ζεστές του έτους με μια ασυναγώνιστη εσάνς που απλώνεται σε όλο το νησί.. Το εργοστάσιο από τις πρώτες ώρες λειτουργίας του λύνει το πρόβλημα και δεν δημιουργεί κανένα νέο, ούτε το κόστος της διαχείρισης των απορριμμάτων αυξάνεται, γιατί αυτά μας τα έλεγαν οι πολιτικοί είτε επειδή δεν ήταν αρκετό το ποσοστό τους είτε για να δικαιολογήσουν την απραξία τους. 

Ιούνιος 

Σε αντίθεση με την περσινή χρονιά που είχαμε 15 μέρες καύσωνα κι έβραζε ο τόπος κι εμείς μαζί, ενώ ακολούθως κι όπως συνηθίζεται στη χώρα μας, καιγόταν ακατάπαυστα κανα εικοσαήμερο η Ελλάδα, τόσο πολύ που είναι ν’απορείς πώς υπάρχει ακόμη πράσινο φύλλο, τον φετινό Ιούνιο όλος ο μήνας βγαίνει με συννεφιές, ψύχρα και βροχές, σε σημείο που οι παραλίες έχουν αδειάσει κι οι επισκέπτες μ’ αυτές τις θερμοκρασίες ζητάνε δωμάτια αντί για τζακούζια με τζάκι, ώστε να ζεσταίνονται, να΄ναι cosy η ατμόσφαιρα, να ψήνουν και κανα λουκάνικο να περνάει η ώρα, πλήν όμως στο νησί μας δεν έχουμε δωμάτια με τζάκια, ως εκ τούτου οι επισκέπτες αποχωρούν αναζητώντας τζάκια, διευκολύνοντάς μας ακόμη περισσότερο φέτος το καλοκαίρι κι ανατρέποντας τους υπολογισμούς που ήθελαν να περνάμε δύσκολες μέρες. 

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι περνάμε δύσκολες μέρες, αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με τον συνωστισμό των επισκεπτών, αλλά με την απουσία τους, η οποία έχει πυροδοτήσει μεγαλύτερα πάθη από αυτά που πυροδοτούσε ο συνωστισμός, με αποτέλεσμα όλοι όλη μέρα στο νησί να είναι στο facebook και να αλληλοκατηγορούνται για το τι και ποιός φταίει πιο πολύ για τα κεσάτια μας. Την ώρα όμως που στη Σαντορίνη τσακωνόμαστε για το ποιος φταίει πιο πολύ, κατασκευαστές Σαντορινών ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα φτιάξει την πιο μεγάλη και αληθοφανή Σαντορίνη, ώστε να διευκολύνει ακόμη περισσότερο τις μέρες και τις νύχτες μας και να μη γίνεται στο νησί μας μεγάλο καλαμπαλίκι και το σώσε με τα εκατομμύρια τουρίστες που έρχονται και μας το χαλάνε. 

Το στοίχημα για φέτος, γιατί με την ταχύτητα που κατασκευάζονται δεν τις προλαβαίνεις, κατακτά ο San ta Moutra sas ή για τους φίλους Ω.Ν.Σ.Γ. ο οποίος καταφέρνει να κατασκευάσει απέναντι απο τις ακτές τις νοτιοανατολικής Κίνας ένα νησί ιδίου σχήματος και μορφολογίας αλλά διπλάσιας έκτασης από τη Σαντορίνη της Ελλάδος, ώστε να το χαίρονται ακόμη περισσότεροι και να μην παρατηρείτε συνωστισμός. Η Super Santo Santorini ανοίγει τις πύλες της και ξεκινά να δέχεται επισκέπτες στις διπλάσιας έκτασης παραλίες της από τις “αυθεντικές” του νησιού στην Ελλάδα, με τους επισκέπτες της να δηλώνουν κατενθουσιασμένοι με την Santo Perisa, το Santo Kamari τα Santa Fira που μοιάζει λίγο αγιοβασιλιάτικο αλλά δεν είναι. Σύμφωνα με τους κατασκευαστές, οι προδιαγραφές του νησιού είναι για 1000 χρόνια, το νησί είναι αντισεισμικό, αντιανεμικό ώστε να αποφύγει τα γνωστά προβλήματα της Σαντορίνης Greece, ενώ καθημερινά στις 20.00 πραγματοποιείται απο μια εικονική έκρηξη του ηφαιστείου γεγονός που αποτελεί την κύρια ατραξιόν του πάρκου μιας και τα βεγγαλικά εκεί τα έχουν για πλάκα και κυριολεκτικά για πέταμα, όχι σαν το νησί της Ελλάδος που την κάνει μια φορά το χρόνο και το παίζει τόσο ιστορία που είναι λες και περιμένουν την αληθινή έκρηξη. Ο για τους φίλους Ω.Ν.Σ.Γ. δηλώνει οτι το επόμενο μεγάλο στοίχημα είναι να καλέσει και να μεταφέρει αυθεντικούς Σαντορινιούς ή και Έλληνες να εργαστούν για την Super Santo Santorini ως υπηκόους τρίτων χωρών, γιατί με τους μισθούς που πέρνουν στη χώρα τους είναι απορίας άξιο το πως μένουν ακόμα και δεν έχουν πάρει δρόμο. Ο Ω.Ν.Σ.Γ. ανακοινώνει οτι θα δίνει στους Έλληνες υπηκόους 5 φορές το μισθό της Ελλάδας ώστε να προσελκύσει αυθεντικούς γνώστες της κουλτούρας του τόπου μας την οποία ενδιαφέρεται με μεταφέρει στη Super Santo Santorini ώστε να την εμψυχώσει. Σύμφωνα με τον San ta Moutra sas ή για τους φίλους Ω.Ν.Σ.Γ. τη φοβερή ιδέα συνέλαβε όταν άκουσε για τον υπερτουρισμό στο νησί μας αποφασίζοντας να το απαλλάξει απο αυτή τη μάστιγα, ώστε να αποκτήσει και πάλι την υπεραξία του, αλλά και να δώσει στα δισεκατομμύρια των συμπολιτών του την ευκαιρία να απολαμβάνουν μια Σαντορίνη σε κοντινή απόσταση που μπορεί να αποτελέσει μια απόδραση ακόμη και για τα Σαββατοκύριακά τους, χωρίς να δώσουν ένα σωρό λεφτά σε εισιτήρια για να δούν μια φορά στη ζωή τους μια παρόμοια συνωστισμένη. 

Κατα τ’ άλλα, τα έργα στο Santorini subway σταματούν αιφνιδιαστικά -ευτυχώς προσωρινά όμως- μιας και ο μετροπόντικας που σκάβει υπογείως μεταξύ Αθηνιού και Μεγαλοχωρίου βρίσκει αρχαία ευρήματα και συγκεκριμένα χιλιάδες αγαλματίδια που εμφανίζουν τα γνωστά μικρά άφυλα -που δεν ξέρεις αν είναι αγόρι ή κορίτσι δηλαδή- πρωτοκυκλαδικά αγαλματίδια, τα οποία κρατούν επιγραφές με ονόματα και αριθμούς στα χέρια, που σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις είναι τα τάμπλετ της εποχής, με τους αριθμούς και τα ονόματα να αφορούν στις κρατήσεις, επίσης της εποχής.. 

Το φαινόμενο συγκλονίζει σύμπασα την επιστημονική κοινότητα, με τις εργασίες τελικά να συνεχίζονται, μιας και τα αγαλματίδια είναι τόσα πολλά που όπου και να σκάψεις βρίσκεις χιλιάδες, οπότε δεν υπάρχει λόγος να διακοπεί τέτοιο έργο για μερικές χιλιάδες αγαλματάκια που τα βρίσκεις με το κιλό.. 

Μετά τη φοβερή επιτυχία του Νόμου που προβλέπει οι χώροι που πηγαίνουν τουρίστες να παίζουν στην πλειονότητά τους ελληνική μουσική, μιάς και τα ξένα τα ακούνε και στις χώρες τους κι έτσι οι διακοπές τους είναι μονότονες και δεν έχουν κάτι το exotic, το υπουργείο πολιτισμού σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση θεσπίζει κι άλλα μέτρα ώστε οι τουρίστες στη χώρα μας να μετέχουν του ελληνικού πολιτισμού, και φεύγοντας να μη θυμούνται μόνο το σουβλάκι και τα τζακούζια.

Διαφοροποιώντας λοιπόν το προϊόν μας το υππό σε συνεργασία με τις αρχές του τόπου μας, θεσμοθετούν διαγωνισμό αρχαιοελληνικής γραμματείας, στο πλαίσιο του οποίου κάθε επισκέπτης του νησιού μας με την άφιξή του στο νησί θα παίρνει δώρο κι από ένα αρχαιοελληνικό στοίχο ή γνωμικό το οποίο όσοι απαγγέλουν στο ίντερνετ θα παίρνουν δώρο από ένα βιβλίο του Αριστοτέλη ή του Πλάτωνα, ανάλογα με το απόθεμα, καθώς και voucher για δυό σουβλάκια ή πέντε ντοματοκεφτέδες, για να στηρίζουμε και το ελληνικό φαγητό. 

Παράλληλα για τη στήριξη του ελληνικού πολιτισμού, ειδικά στο νησί μας που βρέθηκαν ευήκοα ώτα, το υππό, θα παρουσιάζει διαλέξεις σχετικά με το περιβάλλον και πώς η ισορροπία του επιδρά στον εσωτερικό μας κόσμο με αποτέλεσμα να γινόμαστε ένα με αυτό, να φτάνουμε σε υψηλά επίπεδα ζεν και αυτογνωσίας και να μη μας χρειάζεται και ζητάμε τίποτα, γιατί θα τα έχουμε βρει με τη φύση, το περιβάλλον, το σύμπαν, οπότε σε τέτοιο “φτάσιμο” τι να τα κάνεις τα γήπεδα, τις αθλητικές εγκαταστάσεις και υποδομές, τις σοβαρές ελλείψεις της καθημερινότητας που μας κρατάνε 30 χρόνια πίσω από τους άλλους, όταν τα’χεις βρεί με το περιβάλλον.. 

Την “ονειρική” αυτή ατμόσφαιρα που τη λες και “χαύνωση” έρχονται όμως ξαφνικά καταμεσής του καλοκαιριού να διακόψουν προβλήματα της καθημερινότητας που σκάνε το ένα μετά το άλλο σαν τα βεγγαλικά της Λαμπρής, και το χειρότερο δε,οτι δε δείχνουν να ξεπερνιούνται κιόλας, οδηγώντας μετά τους τουρίστες που δεν έρχονται στο νησί για να μην μας επιβαρύνουν, στις ίδιες σκέψεις και τους ντόπιους, οι οποίοι αναρωτιούνται αν αξίζει οι ίδιοι να επιβαρύνονται με μια καθημερινότητα που κοντεύει να γίνει αβίωτη αλλά και άχαρη σε τούτο το νησί που μοιάζει πια μεγάλη περιπέτεια να πας απο τη μιαν άκρη του στην άλλη..

Τα μεγάλα αναπτυξιακά έργα στη Σαντορίνη όμως άφησαν ασυγκίνητους τους Έλληνες, με το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών να προκαλεί σοκ, μιας κι ούτε το ένα τρίτο των Ελλήνων πήγαν να ψηφίσουν, κι αυτοί που πήγαν έβγαλαν πρώτο κόμμα το "Άντε γεια" ένα νέο κόμμα που κάνει για πρώτη φορά την εμφάνισή του στην όμορφη χώρα μας. Το "Άντε γειά" που θα εκπροσωπήσει τη χώρα μας στο ευρωκοινοβούλιο με 40 ευρωβουλευτές κι επειδή δεν είχε τόσους υποψήφιους βάζει όποιους βρίσκει, υποστηρίζει οτι όλα είναι εφικτά κι όλα γίνονται στην Ελλάδα και να σταματήσουμε να το παίζουμε ιστορία γιατί είμαστε ένα προτεκτοράτο 3ης μάλιστα κατηγορίας, που το μόνο που μας σώζει είναι η σοβαροφάνεια γιατί όλα στη χώρα μας, δημόσια κι ιδιωτική περιουσία είναι χρεωμένα, υποθηκευμένα, δεσμευμένα και προσημειωμένα, ενώ δουλεύουμε για τους δεύτερους χαμηλότερους μισθούς της Ευρώπης και σε λίγο τους πρώτους και με διαφορά, ως εκ τούτου είναι γελοίο να παριστάνουμε οτι κάποιοι είμαστε και κυρίως μεταξύ τους, γιατί αυτό εκτός από σκατοψυχιά και γυφτιά, είναι μεγάλη ανοησία.. 

Το "Άντε γειά" που ψηφίστηκε από το σύνολο σχεδόν όσων ψήφισαν στις ευρωεκλογές, σύμφωνα με τον διεθνή Τύπο γιατί ο εγχώριος είναι μόνο για ξεπλύματα, ρεβεράντζες και για να βγαίνει καμιά υποχρέωση, αποδεικνύει την ωριμότητα του Έλληνα που αναγνωρίζει επιτέλους καθαρά που βρίσκεται, στάδιο απαραίτητο εάν πραγματικά επιθυμεί να βελτιώσει τη θέση και κατάστασή του, γιατί με τα ψέμματα, τις αυταπάτες και το σανό που έτρωγε αμάσητο τόσες δεκαετίες κατέληξε εδώ που κατέληξε. "Το Άντε γεια" μετά τη σαρωτική του επιτυχία δεσμεύεται να παλέψει ώστε από τη δεύτερη να πάμε στην τρίτη θέση απο το τέλος σε ότι αφορά τις αποδοχές αλλά και τις συνθήκες εργασίας μας, καθώς και να ανέβουμε ένα σκαλοπάτι από το τελευταίο που είμαστε σε οτι αφορά τους δείκτες ευζωίας, ώστε να γυρίσει και λίγο η τελευταία θέση γιατί την έχουμε αγκαζάρει την τελευταία σχεδόν δεκαετία, κι αυτό δεν είναι δίκαιο για τους άλλους Ευρωπαίους, ενώ χάνει και το ευροβαρόμετρο το ενδιαφέρον του. "Το Άντε γειά" δεσμεύεται επίσης να καταργήσει τα πολλά πολλά εθνικοπατριωτικά σύμβολα και τις επετείους, γιατί με αυτά καταλήξαμε στα χάλια που καταλήξαμε και ουραγοί της Ευρώπης, σημειώνοντας πως αν ήμασταν όντως έστω και τόσο δα πατριώτες δεν θα κοιτάζαμε πως να βγάλουμε ο ένας το μάτι του άλλου με το χαφιεδιλίκι και τη ρουφιανιά να χουνε γίνει το νέο εθνικό μας χόμπι -πολλώ δε μάλλον που είμαστε σε αναδουλειές και κεσάτια- στρώνοντας ακόμη περισσότερο το δρόμο σε κάθε απρόσωπο και ανώνυμο συμφέρον όχι μόνο επιβουλεύεται, αλλά μας έχει πάρει τα μέτρα σε όλα, κι εμείς κοιμόμαστε με τα τσαρούχια, κυριολεκτικά, αποδεικνύοντας οτι ο ραγιαδισμός είναι ακμαιότατος κι έχει χίλια πρόσωπα.. Σε μια ακόμη όμως δήλωση γεμάτη ειλικρίνεια, και κλείνοντας κατά κάποιο τρόπο το μάτι, το "Άντε γεια" μετά τη μεγάλη επιτυχία του, απευθυνόμενο στους Έλληνες είπε πως "δε χρειάζεται να τα βάψουμε μαύρα, γιατί μέσα από τις δυσκολίες γεννιούνται η ειλικρίνεια και ο αλληλοσεβασμός, συστατικά απαραίτητα για κάθε επιτυχία, αλλιώς ότι και να κάνουμε, χαμένο πάει..". Άντε γεια!

Ιούλιος 

Σε αντίθεση με τις προβλέψεις κορυφαίων προσωπικοτήτων και επιστημόνων του νησιού για “63 δύσκολες μέρες που έχουμε να αντιμετωπίσουμε” φέτος το καλοκαίρι λόγω “υπερτουρισμού” και κορεσμού του νησιού που δεν χωράει άλλο κόσμο γιατί τόσο είναι και δεν μπορούμε να το μεγαλώσουμε, οι “βάρβαροι” που περιμέναμε δεν ήρθαν, γιατί φοβήθηκαν ότι θα συναντήσουν χιλιάδες άλλους βαρβάρους που βλέπουν και στις χώρες τους και αποφάσισαν να πάνε σε άλλες χώρες, γιατί άμα είναι να πας διακοπές και να συνωστιστείς με όλους τους βορειοευρωπαίους που βλέπεις και στη χώρα σου κάθε μέρα μπροστά σου, κάθεσαι σπίτι σου ή πας σε κανα άλλο μέρος. 

Σε αντίθεση λοιπόν με τις προβλέψεις, οι 63 αυτές μέρες και νύχτες είναι οι πιο ήσυχες του καλοκαιριού, αφού οι τουρίστες παίρνουν χαμπάρι ότι δεν μπορούμε να τους διαχειριστούμε και παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους πηγαίνοντας αλλού για να μην μας κάνουν τις μέρες δύσκολες και μας ζαλίζουν τους έρωτες, πλην όμως οι δύσκολες μέρες και νύχτες της φετινής σεζόν είναι όλες οι άλλες, μιας και παρά το οτι το ένα αρνητικό ρεκόρ διαδέχεται το άλλο σε αφίξεις και τιμές, η φέρουσα ικανότητα των χώρων στάθμευσης του νησιού δεν αρκεί ούτε για τους μισούς κατοίκους με αποτέλεσμα να γίνονται καταγγελίες σε όλες τις αρμόδιες, συναρμόδιες ακόμη κι αναρμόδιες αρχές σχετικά με την κακοποίηση που υφίσταται με το να ζει και να εργάζεται κανείς στη Σαντορίνη. 

Επειδή όμως ως γνωστό οι υπηρεσίες δεν είναι για να δίνουν λύσεις αλλά για να μπερδεύουν τα πράγματα και να μεγαλώνουν τη σύγχυση, τη λύση δίνει για μια ακόμη φορά η επιχειρηματικότητα με τον Κινέζο δισεκατομμυριούχο Για Το Παρ – Κιγκ, να δηλώνει γοητευμένος με τη Σαντορίνη κι έτοιμος πια να επενδύσει στο νησί μας ύστερα από την κατασκευή 20 πλαστικών Σαντορινών σε όλο τον κόσμο, δημιουργώντας ένα εικοσαρόροφο υπόγειο πάρκινγκ κάτω από την πλατεία των Φηρών σε ένδειξη ευγνωμοσύνης κι ανταπόδοσης στο νησί που τον πλούτισε, μιας και τον ενέπνευσε να κατασκευάσει πλαστικοσαντορίνες σε ολόκληρο τον κόσμο. 

Οι εργασίες του υπόγειου πάρκινγκ ξεκινούν άμεσα και τις εγκαινιάζει ο πρωθυπουργός συνοδευόμενος από τους κορυφαίους υπουργούς του, αναφέροντας πως ο Στρατηγικός Σχεδιασμός για τη Σαντορίνη μπορεί να να άργησε λίγο, αλλά τώρα που ξεκίνησε δεν θα σταματήσει μιας και θα βρεθούν κι άλλοι Κινέζοι επιχειρηματίες να κατασκευάσουν τις πολυπόθητες μεγάλες υποδομές που έχει ανάγκη το νησί. Το Santorini subway προχωράει με γοργούς ρυθμούς κι ήδη έχει ολοκληρωθεί το τμήμα Αθηνιός - Μεγαλοχώρι γεγονός το οποίο από μόνο του τραβάει πολύ τουρισμό γιατί πόσο πια να έρχονται οι τουρίστες να βλέπουν τα αμπέλια και τις ξερολιθιές..; Είναι άλλα τα πράγματα που ζητάει πια ο κόσμος, γιατί κάθε εποχή έχει τα δικά της και με αυτά οφείλουμε να συμβαδίζουμε αν δε θέλουμε να μένουμε πίσω και να μας λένε γραφικούς κι ενώ νομίζουμε οτι “φυλάμε Θερμοπύλες”, είμαστε “θεός φυλάξει”.. 

Επειδή όμως το νησί δε σηκώνει άλλα μεγάλα έργα επειδή και subway έχει, και διαχείριση απορριμάτων έχει και υπόγειο πάρκινγκ έχει, αποφασίζεται να γίνει μια ήπια αλλά καταλυτική παρέμβαση που θα λύσει ένα ακόμη μεγάλο πρόβλημα του νησιού ώστε να είναι έτοιμο -από καιρό- να αντιμετωπίσει το μέλλον, με την τοποθέτηση μιας μεγάλης φουσκωτής τσουλήθρας δίπλα στο τελεφερίκ για την άμεση κάθοδο των επισκεπτών χωρίς χρονοτριβή και ταλαιπωρία. Σύμφωνα με τους κατασκευαστές της η τσουλήθρα είναι το πιο εύκολο έργο που έχουν κάνει, μιας κι εχει εμπειρία δεκαετιών σε τσουληθροκατασκευές ανά τον κόσμο, με αυτή του νησιού μας να θεωρείται η πλέον απλή κι ευκολοτσούλητη, χωρίς extreem διαδρομές όπως τα water parks, κατασκευασμένη αποκλειστικά για ασφαλείς καταβάσεις, ενώ τις ζεστέ μέρες μετατρέπεται σε νεροτσουλήθρα ώστε να δροσίζονται οι επισκέπτες. Η τσουλήθρα εκπλήσσει τους κατοίκους του νησιού με την απλότητα στην κατασκευή, χρήση και λειτουργικότητά της μιας και πρόκειται για φουσκωτή κατασκευή, που μετακινείται και δεν επιβαρύνει το περιβάλλον μιας και την ξεφουσκώνεις και την πας όπου θες, όχι σαν το τελευφερίκ που μένει στη θέση του. Οι επισκέπτες είναι κατανθουσιασμένοι με τη ύπαρξή της και τη χρησιμοποιούν κατά κόρον, πλήν όμως η τσουλήθρα καταγγέλλεται απο τελεφερκ και αγωγιάτες που κάνουν λόγο για αθέμιτο ανταγωνισμό, διαφυγόντα κέρδη ενώ ζητούν και ποσοστά από τα κέρδη της τσουλήθρας γιατί με την εμφάνισή της τους έκοψε τις δουλειές, λές κι αμα βγαίνουν σε κάθε άλλο επαγγελματικό σινάφι νέοι επαγγελματίες αποζημιώνει κανείς του παλιούς.. Παρά τις καταγγελίες όμως η τσουλήθρα λειτουργεί κανονικά, γιατί άμα ήταν να κλείνουν δουλειές λόγο καταγγελιών, θα είχε κλείσει η μισή χώρα. 

 Και μιλώντας για κλεισίματα δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε να αναφερθούμε στο ΕΣΥ, το οποίο σε μια κρίση ταυτότητας και ειλικρίνειας περνάει στο ΕΓΩ, δηλαδή στον ατομικισμό, στην πλήρη ιδιωτία σε κάθε επίπεδο, δίνοντας στο “από το εγώ στο εσύ, κι από το εσύ στο εγώ” νέα διάσταση! Αποτέλεσμα αυτής της όσμωσης είναι τα δημόσια Νσκ του πρώην ΕΣΥ να παρέχουν τις υποδομές τους και το εναπομείναν προσωπικό τους στο ΕΓΩ γιατρών εξωτερικών συνεργατών, οι οποίοι είτε παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε ΕΜΑΣ με αμοιβή είτε νοικιάζουν τις εγκαταστάσεις του ΕΣΥ, με αποτέλεσμα το ΕΣΥ να γίνεται ΕΓΩ, και μη χειρότερα. Στο πλαίσιο της φοβερής αυτής μεταρρύθμισης που δεν είχε σκεφτεί κανένας ίσα με σήμερα γι αυτό κι είχε επιβιώσει το ΕΣΥ, όλα τα ΕΓΩ και μικροΕΓΩ που συνενώθηκαν μεταξύ τους, δημιούργησαν ΥΠΕΡΕΓΩ που αποτελείωσαν το φουκαριάρικο το ΕΣΥ, με αποτέλεσμα να πεσει κάτω και να τα κακαρώσει, και να μην είναι το έρμο ικανό ούτε για τις παραμελημένες υποδομές του να νοικιαστεί απο τα μεγαλοΕΓΩ. Σε βάθος χρόνου και το ΕΓΩ εκρύγνειται στα μικροΕΓΩ απο τα οποία συνετέθει, σημασία έχει όμως οτι εγω κι εσύ το ‘χουμε χάσει το παιχνίδι και στο προτεκτοράτο που ζούμε όπου όλα εφαρμόζονται είτε πειραματικά είτε για να τα βλέπουν οι μεγάλοι και να γελάνε, κι εσύ κι εγω, είμαστε απο χέρι χαμένοι κι όσο περισσότερο το καταλάβουμε τόσο καλύτερο για να πάρουμε τα μέτρα μας πρίν μας τα πάρουν άλλοι και μας πάνε τέσσερις.. 

Όχι μία αλλά τέσσερις νέες ταινίες γυρίζει το 2024 (πως περνάνε τα χρόνια.. σαν χθές που ήταν 2004) ο Γιώργος Λάνθιμος, η τέταρτη εκ των οποίων γυρίζεται στη Σαντορίνη και συγκεκριμένα σε ένα υπόσκαφο στο Βόθωνα, μιας και οι φιγούρες και η γυαλιστερή ζωή δεν αρέσουνε στο Γιώργο που εμβαθύνει στους πλέον αφανείς ανθρώπους της κοινωνίας για να αναδείξει τις πτυχές της και τους παλιοχαρακτήρες γύρω απο τον κεντρικό ήρωα ο οποίος γίνεται στο τέλος ίδιος και χειρότερος απ όλους, έτσι για τη μαγκιά.. Στην 4η λοιπόν ταινία του Γιώργου με τίτλο underground, όχι κοπιάροντας τον Κουστουρίτσα, αλλά επιχειρώντας τη δική του απόδοση της underground ζωής, η ηρωίδα, γιατί πάντα στις ταινίες του Γιώργου πρωταγωνιστές είναι γυναίκες και πολύ καλά κάνει, επιλέγοντας να ξεφύγει από την αστική ζωή και το περιβάλλον κι ύστερα από μια ερωτική απογοήτευση που τότε της στοίχησε αλλά στη συνέχεια κατάλαβε οτι ήταν της πλάκας, μετοικεί εις τόπο δροσερό, χλοερό, εύκρατο δηλαδή αλλά με πολύ αέρα, τον οποίο μες στην μαυρίλα της ερωτεύεται -τόσο αφελής, τόπο ερωτεύτηκε αντί να πα να βρεί καναν άντρα..- και ζεί σε αυτόν φυτοζωόντας ουσιαστικά, σα φυτό δηλαδή, ήταν που ήταν, ένα τέταρτο του αιώνα και βάλε, μέχρι που συνειδητοποιεί οτι αφενός ο τόπος την έχει ξενερώσει βαθύτατα, αφετέρου οτι την έχουν πάρει τα χρόνια που ως γνωστό πίσω δε γυρνούν, με αποτέλεσμα να μαζεύει τα μπογαλάκια της, και να προετοιμάζει τη μεγάλη απόδραση, όχι μόνο γιατί υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια, αλλά γιατί τα πορτοκάλια τους είναι πολύ καλύτερα, πόσο μάλλον για την τρίτη ηλικία. Στη ταινία του Γιώργου, εκτός απο την εμβάθυνση στη ψυχοσύνθεση της ηρωίδας, χαίρε βάθος αμέτρητο δηλαδή, αναδεικνύεται η μεταστροφή στα γούστα της, όπου απο κεί που τη συγκινούσε κάθε τι αυθεντικό κι αδύναμο, έναντι του ψεύτικου, επίπλαστου και ισχυροτέρου, συνειδητοποιεί περί τι απάτης πρόκειται, κάνει ένα γερό cash out και μην την είδατε. Βέβαια, και όλους τους συντελεστές της ταινίας στη Σαντορίνη μην τους είδατε ήταν, μιας και τις 29 μέρες που γυρίστηκε η ταινία δεν βγήκαν απο το υπόσκαφο, ώστε να μπούν όσο βαθύτερα γίνεται στο πνεύμα της για να πιάσουν συναίσθημα.. Η ταινία που σπάει τα ταμεία, σαρώνει και στα όσκαρ, γιατί τι να τα κάνεις τα poor things όταν έχεις poor lives..

Εκτός όμως απο τα όσκαρ, μεγάλες δόξες γνωρίζει το νησί μας μιας και ένα ακόμη τεχνολογικό επίτευγμα, που δεν είναι άλλο απο το Α.Ι. ρομπότ Sophia the robot, το οποίο για όσους θυμούνται καλά είχε ξαναεμφανιστεί πριν χρόνια στο νησί μας, ψηφιακά όμως, ποζάροντας με νάζι στην καλντέρα, και ενθουσιάζοντας τον ανδρικό πλυθυσμό, ώσπου αποκαλύφθηκε οτι ήταν μια εικονική φιγούρα. Πλέον όμως, η εικόνα της τότε εικονικής Σοφίας έγινε πραγματικότητα παίρνοντας σάρκα και οστά (λέμε τώρα..) με την Sophia the robot να κάνει την εμφάνισή της στο νησί μας, αγορασμένη και ρυθμισμένη αυτή τη φορά για λογαρισμό του κράτους και προκειμένου να κάνει ελέγχους που κανένα ανθρώπινο πλάσμα αφενός δεν τολμά να κάνει, κι αφετέρου να υπερβεί τα ανθρώπινα ένστικτα του φιλοτομαρισμού. Η Sophia the robot που είναι εφοδιασμένη με ένα περίπλοκο σύστημα εντοπισμού των φορολογικών παραβάσεων, αφήνεται να βολτάρει στο νησί προκειμένου να καταγράψει την παραβατικότητα, πλήν όμως απο την υπερπληθώρα πληροφοριών -παραβάσεων δηλαδή- πέφτει κάτω ανάσκελα κι αντί να βγάζει αφρούς όπως οι άνθρωποι, βγάζει φορολογικές αποδείξεις ενώ αναβοσβήνουν τα λαμπάκια της και να δονείται απο το κλακάζ που έπαθε απο τα ερεθίσματα που πήρε, φωνάζοντας παράλληλα επαναλαμβανόμενα “μπράβο σας ρε μάγκες, καταφέρατε να ξεπεράσετε ακόμη κι εμένα στην ικανότητα να υπολογισμών μα βάση το κέρδος..”. Οι υπεύθυνοι της Σοφίας δε ρόμποτ, σπέυδουν να τη συνεφέρουν , αλλά δεν τα καταφέρνουν κι η σοφία δε ρόμποτ με το βραχυκύκλωμα που έπαθε θα πρέπει να σεταριστεί εκ νέου σε ειδικά εργαστήρια στις Η.Π.Α. 

Μετά τις παραπάνω διεθνείς επιτυχίες και πρωτοπορίες, μια ακόμη έρχεται να προστεθεί στο κοσμοπολίτικο νησί μας. Το νέο λιμάνι είναι γεγονός, όχι τελειωμένο δηλαδή, αλλά ίσαμε το τέλος του Αυγούστου θα είναι έτοιμο, γιατί ο Αθηνιός βγήκε νοκ αουτ απο μελέτες σύμφωνα με τις οποίες απαγορευεται να δέχεται τόσο κόσμο, γιατί αυτό υπερβαίνει τη φέρουσα ικανότητά του. Το γεγονός οδηγεί στη μεγάλη ευκαιρία να δημιουργηθεί νέο, γιατί έτσι και δεν έβγαινε όφ το παλιό θα κάναμε άλλα 100 χρόνια να δούμε νέο, μιας κι ως γνωστό το θέμα μελετάται απο το 1890, αποτελώντας σύγχρονο θρύλο, σύμφωνα με τον οποίον άμα έβλεπε νέο λιμάνι η Σαντορίνη θα συντελούνταν κοσμοϊστορικές αλλαγές, και προκειμένου να ζήσει ο πλανήτης τέτοιες αλλαγές, καλύτερα να μην έχει λιμάνι η Σαντορίνη. 

“Το Santorini subway θα ολοκληρωθεί πάση θυσία” δηλώνουν φύλλα στον αέρα προσκείμενα στην αρχή του τόπου, μιας και το Santorini subway αποτέλεσε γι αυτούς στοίχημα ζωής, σε αντίθεση με το νέο λιμάνι που θα χαλάσει την εικόνα του γραφικού μας νησιού, σύμφωνα με τη γνώμη τους, με τις σύγχρονές του εγκαταστάσεις που δεν ταιριάζουν στα μεγέθη του νησιού, σε αντίθεση με τον Αθηνιό που αποτελεί χαρακτηριστική εικόνα αλλά και κατάσταση του νησιού μας, ώστε να μη χάσουμε εντελώς τις ρίζες, τις αξίες και τις παραδόσεις μας. Το νέο λιμάνι φτιάχνεται ταχύτατα απο κινέζικα συμφέροντα που δεσμεύτηκαν για την ολοκλήρωσή του σε ένα μήνα και ανέλαβαν τη διαχείρισή του για ένα αιώνα, με την Κυβέρνηση να δηλώνει πως αυτά είναι έργα και διαδικασίες κι οχι η βλαχοαυτοδιοίκηση που άμα δε θέλει να ζυμώσει με τις δεκαετίες κοσκινίζει. “θα ολοκληρώσουμε το Santorini subway αλλά το εμβληματικό έργο του νησιού που επάξια συναγωνίζεται το Τόκιο, είναι το Santolimani που θα είναι το πιο σύγχρονο του κόσμου επειδή αυτό στη Σαντορίνη το χρωστάμε” δήλωσε ο Πρωθυπουργός με το λαό του νησιού να του αντέυχετε “πάρτα να μη στα χρωστάμε” εκφράζοντάς του την ευγνωμοσύνη του.

Αύγουστος 

"Θέρος, τρύγος, πόλεμος, αποσταμό δεν έχουν" λέει ο λαός κι έχει δίκιο, μιας και καλοκαίρι θα έχουμε πάντα, ακόμα κι αν το’χουμε άλλη εποχή, πολέμους το ίδιο, κάθε εποχή, καθώς και τρύγο, να΄ναι καλά όμως τα θερμοκήπια, έτσι όπως πάνε τα πράγματα, για άμα περιμένεις απο τις “φυσιολογικές συνθήκες” μονο φυσιολογικά πράματα δεν θα δείς πια.. 

Τον Άυγουστο κάτι πάει κι έρχεται από πλευράς αφίξεων γιατί έτσι και συνέχιζαν να μην μας επιβαρύνουν οι επισκέπτες από λύπηση για τις 63 δύσκολες μέρες και νύχτες που μας περιμένουν, θα επιβαρύναμε μετά όλοι μαζί τις φυλακές, επιβαρύνοντας τη φέρουσα ικανότητά τους. Αύγουστος, και απο τον κολοφώνα της τουριστικής κίνησης του νησιού δεν θα μπορούσε να λείψει η κυβέρνηση που επειδή με τους υπουργούς που έχει πάει απο το κακό στο χειρότερο, ασχολείται με τον τουρισμό και τις ναυαρχίδες του, μπας και κλεψει λίγη απο τη δόξα τους. Έτσι, μετά τη μεγάλη επιτυχία που ένωσε το σύνολο του τουριστικού κόσμου, δηλαδή, επιχειρηματίες, φορείς και πολιτικούς που ασχολούνται με τον τουρισμό (εκτός απ το να είναι “τουρίστες”) και αφορά την υποχρέωση μετάδοσης περισσότερου και συγκεκριμένου ποσοστού ελληνικού ρεπερτορίου, δηλαδή στα 10 τα 7 τραγούδια να είναι ελληνικά με αποτέλεσμα να μας παίρνει τα αυτιά καλοκαιριάτικα το συρτάκι, ο Πάριος και λίγο απο Σάτι, γιατί αυτά κάνουν γούστο οι τουρίστες, μιας και τα σημερινά ραπ που παίρνει καθένας το μικρόφωνο και παραλυρεί, είναι κουραστικά και δεν τα καταλαβαίνει και κανένας. Η μεγάλη αυτή επιτυχία του Υπ. Πολιτισμού να δουλεύεις δεκάωρα και βάλε και να ακούς όλη μέρα Πάριο, Μαρινέλα άντε και καναν Αργυρό, έχει εξουθενώσει ψυχικά τους εργαζόμενους που είναι γενικά στα κάγκελα, αλλά αυτό δεν έχει και πολύ σημασία, μιας και σε λίγες μέρες θα φύγουν και θα πάνε σπίτια τους να ξεκουραστούν και του χρόνου θα έρθουν άλλοι, οπότε δεν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Σημασία έχει που η κυβέρνηση ενίσχυσε τον ελληνικό πολιτισμό και πήρε πάνω της το θέμα του ρεπερτορίου, γιατί άμα το άφηνε στους δημάρχους, υπήρχε ο κίνδυνος να ακούμε σε κάποιες περιπτώσεις όλη μέρα το “άστα τα μαλλάκια σου” και “το τραμ το τελευταίο”. 

 Η επιτυχία όμως που έχει το μέτρο στους τουρίστες δεν σταματά εδώ και οδηγεί το Υπ. Πο ένα βήμα παραπέρα, όπου μετά το υποχρεωτικά ελληνικό ρεπερτόριο σε συγκεκριμένο ποσοστό, αποφασίζει και την υποχρεωτική παρουσίαση στους επισκέπτες παραδοσιακών χωρών σε κάθε κατάλυμα, αλλιώς δεν θα του δίνει άδεια, γιατί πολύ με τα συνέδρια, τα weddings και τα ιβέντ την είχαμε δει και ξεχνάμε τις ρίζες μας, ενώ με τα χορευτικά θα μειωθεί κι η ανεργία, μιας και θα βρίσκουν μια επαγγελματική διέξοδο οι νέοι μας. Έτσι λοιπόν, ανάλογα με τα αστέρια το κάθε κατάλυμα θα υποχρεώνεται να παρουσιάζει και τον αντίστοιχο αριθμό χορών, δηλαδή 5 αστέρια 5 χωροί, 4 4χωροί κ.ο.κ. Επιπλέον το μέτρο τονώνει και την απασχόληση των Ελλήνων γιατί μέχρι να μάθουν οι εργαζόμενοι 3ων χωρών μπάλο και καλαματιανό, θα έχει περάσει η σεζόν και άντε γεια, οπότε κατοχυρώνει κανα μεροκάματο ο Γιάννης της τριτόχωρας της Ευρώπης, έναντι του Αλί της Ασίας. Το μέτρο έχει μεγάλη επιτυχία στους τουρίστες που λένε ότι “αυτό είναι Ελλάδα” κι οχι τα λάουντζ και ξενέρωτα που τους πλασάραμε και μάλιστα με υφάκι τόσα χρόνια, τα οποία έχουν και στον τόπο τους και μάλιστα χωρίς υφάκι, το οποίο μόνο οι κάγκουρες έχουν πια, γιατί δεν έχουν και τπτ άλλο.. 

Η εκκλησία επειδή έχει την αίσθηση ότι έχει μείνει πίσω από τις εξελίξεις -αν και το να μένει κανείς πίσω είναι μια χαρά αν έχει τη δυνατότητα να πιάσει στασίδι και να παρακολουθεί τους άλλους να τρέχουν μπροστά μέχρι να βρεί καθένας το δικό του τοίχο- συνειδητοποιώντας οτι δεν κεφαλαιοποίησε την επιτυχία της να μην παντρεύονται τα ομόφυλα ζευγάρια στις εκκλησίες και να μην παίρνουν την ευχή του Θεού περιοριζόμενα στις ευχές του κάθε δήμαρχου, αποφασίζει να κάνει ένα πρωτοποριακό βήμα ώστε να τονώσει τη απήχηση της που δοκιμάζεται τον τελευταίο καιρό, ανοίγοντας το κλειστό επάγγελμα του ιερέα και στις γυναίκες, ώστε αφενός να δοθεί μια παραπάνω διέξοδος στις γυναίκες και να μειωθεί η ανεργία στο γυναικείο φύλλο γιατί η εκκλησία έχει και κοινωνική υπόσταση και αφουγκράζεται τις δυσκολίες της κοινωνίας, κι αφετέρου για να ενσωματωθεί με τις ευρωπαϊκές οδηγίες που είναι κατά των διακρίσεων και υπέρ της ισότητας των δύο φύλλων. Έτσι λοιπόν οι πρώτες γυναίκες ιερείς αποτελούν γεγονός τελώντας μάλιστα άψογα τα καθήκοντά τους με τους πιστούς να κρίνουν επιπλέον πως είναι καλύτερες των ανδρών, διότι από τη φύση τους και λόγω των μητρικών τους ενστίκτων ξέρουν να προσφέρουν καλύτερα και εγκαρδιότερα την αγάπη σε σχέση με τους άνδρες που είναι πιο παρτάκηδες και κρίμα που δεν το είχαμε συνειδητοποιήσει τόσες χιλιάδες χρόνια, ώστε στις μέρες μας να συμβαίνει το αντίστροφο. Έτσι λοιπόν, και προκειμένου η εκκλησία να πάρει κεφάλι γιατί τελευταία εμφανίζει κεσάτια, η ελλαδική ορθοδοξία τολμά και γίνεται η πρώτη ευρωπαϊκή που χειροτονεί διακόνισσες, μετά απο τη σθεναρή επιλογή της Μητρόπολης Ζιμπάμπουε που χειροτόνησε την πρώτη προ ημερών (όντως γεγονός) αποδεικνύοντας οτι άμα θέλει η ορθοδοξία μπορεί να ρεφάρει και να απαντήσει με τόλμη και σθένος στις ανάγκες του σήμερα, ώστε να υπάρξει τοις πράγμασι ισότητα φύλου στην Εκκλησία και αποκατάσταση της ανθρωπολογικής ισότητας. (άντε γειά για τα καλά) 

Την γενικότερη όμως τάση ανανέωσης δεν αφήνει ανεκμετάλλευτη η δημοτική αρχή της Θήρας, η οποία μετά από δεκαετίες έδρασης των υπηρεσιών της σε αποθήκες κρασιού, γεγονός που σε κάθε επίπεδο δίνει στους πάντες να καταλάβουν την κατάσταση, άσχετο που δεν την καταλαβαίνουν ή κάνουν πως δεν την καταλαβαίνουν, με μια κίνηση υψηλού πολιτικού συμβολισμού, μεταφέρει τις υπηρεσίες της σε ακίνητα που της παραχωρούν ιδιώτες πολλά εκ των οποίων και πάνω στην καλντέρα με θέα το ηφαίστειο, ώστε αφενός να ανακουφιστούν οι εργαζόμενοι από τις υγρές αποθήκες κι αφετέρου να αυξηθεί η αποδοτικότητά τους με τέτοια θέα που άλλοι πληρώνουν για να τη βλέπουν, ενώ εκείνοι θα πληρώνονται κιόλας. Παράλληλα, μέσω των παραχωρήσεων για τη στέγαση των υπηρεσιών του ο δήμος θα εξοικονομεί και χρήματα, γιατί, εδώ που τα λέμε, τι είναι να παραχωρήσει κανείς ένα δωμάτιο για να στεγάσει μια κοινωφελή υπηρεσία, καλή ώρα όπως λέγαμε τόσα χρόνια για τους εργαζομένους άλλων δημοσίων υπηρεσιών..Με τον τρόπο αυτό, επιτυγχάνεται και η αποκέντρωση, ενώ το κράτος έρχεται ακόμη πιο κοντά στον πολίτη, ευρισκόμενο δίπλα του, γιατί και τώρα, μες τα σπίτια μας κι υποχρεωτικό συνεταίρο το έχουμε, αλλά δεν το έχουμε καταλάβει. Με τη νέα χρονιά, κι αυτό το προβλέπει ο φετινός καζαμίας γιατί δεν θα υπάρξει κι επόμενος, οι υπηρεσίες των δήμων, γενικά, σε όλη την Ελλάδα μετά το επιτυχημένο πείραγμα του πρωτοπόρου δήμου Θήρας, θα βγαίνουν σε δημοπρασία και θα μπορεί να τις φιλοξενεί όποιος πλειοψηφήσει, ώστε όχι μόνο οι υπηρεσίες να είναι κοντά στον πολίτη, αλλά να βγάζουν και τα λεφτά τους, με τους ΟΤΑ να γεμίζουν τα ταμεία τους αντί να ξοδεύονται σε νοίκια. Μάλιστα, στο γενικότερο πλαίσιο ανανέωσης αλλά και προόδου σύμφωνα με τα προστάγματα της εποχής, μια ακόμη σκέψη, συμβολική πάντα, που απασχολεί τους ΟΤΑ πρώτου βαθμού, είναι οι πρώτες άδειες στάσιμου εμπορίου που θα δίνονται κάθε χρόνο, να παραχωρούνται στους ίδιους τους ΟΤΑ ώστε να βγάζουν τα έξοδά τους αλλά και να μάθουν πως βγαίνει το ψωμί, το ποπ κόρν αλλά και το μαλλί της γριάς, και να μην κοιτάνε και ζητάνε πως θα βάλουν παραπάνω χέρι στα έτοιμα, στα λεφτά δηλαδή που βγάζουν οι άλλοι, με διάφορα επιχειρήματα. 

Η κυβέρνηση μπορεί να έφαγε μεγάλη κατραπακιά στις ευρωεκλογές απο τον λαό που δεν καταλαβαίνει το θεάρεστο έργο της, γι αυτό το λόγο όμως πεισμώνει κι αποφασίζει να κάνει μια εργάρα που θα αφήσει ιστορία. Και πράγματι το έργο εντυπωσιάζει όλο τον κόσμο εκτός απο τους Έλληνες που μέσω αυτού καταλαβαίνουν τι δούλεμα πέφτει και τι χρήμα πάει για πέταμα την ώρα που φορολογία και κόστος ζωής αυξάνονται ενώ οι μισθοί είναι οι δεύτεροι χαμηλότεροι της Ευρώπης. Το έργο προβλέπει τη δημιουργία αερογέφυρας που να συνδέει κατευθείαν το επάνω κατάστρωμα των πλοίων με τα Φηρά ώστε να αποφεύγεται η ταλαιπωρία των επιβατών και ο συνωστισμός.. 

Άλλη μια Στρατηγική επένδυση είναι γεγονός, αυτή τη φορά με τη χορηγία Ευρωπαίου επιχειρηματία ο οποίος κουράστηκε να ακούει τους κατοίκους του νησιού, εκλεγμένους και μη, να κλαίγονται τόσα χρόνια οτι δε γίνονται έργα και συγκινήθηκε, κι αποφάσισε να επενδύσει στην αερογέφυρα, ώστε αφενός να κόψουν την κλάψα οι Θηραίου, κι αφετέρου για να δεί το νησί ένα ακόμη σοβαρό έργο μετά το Santorini subway. Η αμετανόητη κι απτόητης δυναμικής κυβέρνηση που μετά την κατραπακιά των γιουροεκλογών πάει απο επιτυχία σε επιτυχία, τόσο πολύ που νομίζεις οτι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να ζουν σε άλλη χώρα και πραγματικότητα, μετά τους φόρους, διαμονής, περιβάλλοντος, κλιματικής αλλαγής, κλιματικής κρίσης, κρίσης ταυτότητας, αλλαγής ταυτότητας, αλλαγής φύλλου και γενικώς κάθε αλλαγής, αποφασίζει να βάλει 5-6 ακόμη φόρους στις τουριστικές επιχειρήσεις, γιατί σε λίγο μόνο αυτές θα καταλήξουν να δουλεύουν στη χώρα, έτσι για την επόμενη σεζόν αποφασίζεται ο φόρος ΜΕΤΟΚΑ, ως συντομογραφία του “Με το καλημέρα” φόρο τον οποίο θα πληρώνει προκαταβολικά με το άνοιγμά της για σεζόν κάθε επιχείρηση που απευθύνεται σε τουρίστες, γιατί πως αλλιώς θα τα πάρει το κράτος απο τους τουρίστες, μιας κι η σκέψη για εισητήριο 200 ευρώ ανα επισκέπτη “παγώνει” προσωρινά, μιας και υπάρχουν σοβαρές ενστάσεις που ζητούν τα διπλά, γιατί είμαστε η πιο ωραία χώρα του κόσμου και δε λέει να μπαινοβγαίνει ο καθένας τζάμπα και να τα δίνουν μόνο σε μεταφορές και διαμονές οι τουρίστες. Έτσι λοιπόν το παγωμένο εισιτήριο εισόδου ανατίθεται στις τουριστικές επιχειρήσεις, γιατί έτσι γίνεται στη μνημονιακή Ελλάδα όταν το κράτος βάζει στόχο να μαζέψει συγκεκριμένο ποσό γιατί έτσι του’ρθε και δεν τα καταφέρνει να τα πάρει απο κεί που σκέφτεται αρχικά, τα παίρνει αντισταθμιστικά, απ’ όπου μπορεί. Αντιδρώντας οι τουριστικές επιχειρήσεις βγάζουν μια λάβρα και καταγγελτική ανακοίνωση, αλλά ίσα μ’εκεί γιατί δεν έχουν ιδέα απο ηλεκτρονικό πόλεμο, κι ούτε που τους περνάει απο το μυαλό να αποσυνδέσουν τα POS τους μέχρι να αποσύρει το φόρο η κυβέρνηση, ούτε έχουν την εμπειρία συλλογικά πάντα να αποσυνδέουν συγκεκριμένες υπέρ κράτους χρεώσεις, μέχρι να τα βρουν οι αποπάνω σκούρα και να αναγκαστούν να ακούσουν τους αποκάτω. Οι αποκάτω πάντως πρέπει να νομίζουν οτι οι επαναστάσεις γίνονται με το σεις και με το σας και με το γάντι, γι αυτό κάθονται και δέχονται τις πιέσεις των αποπάνω με “διαβήματα” και όχι κάνοντάς τα π.. όλα. 

Η τοπική δημοτική αρχή εμφανίζεται μπερδεμένη κι αναποφάσιστη, γιατί εκεί που μας είχαν πεί οτι θα ζήσουμε “63 δύσκολες μέρες” και το ‘χαμε πάρει απόφαση και τις περιμέναμε -κάποιοι είχαν φύγει κιόλας για να μην τις ζήσουν- το καλοκαίρι φέτος τελειώνει κι ο καθένας αναφέρεται σε διαφορετικό αριθμό δύσκολων ημερών, άλλοι λένε 5, άλλοι 10, άλλοι 15, άλλοι καμία, άλλοι όλες, άλλοι 40, 50, 100, αλλά 63 δε λέει κανένας παρακούοντας τις αρχές του τόπου, γεγονός που θα το πληρώσει καθένας με διαφορετικό τρόπο. Μες το όλο χάος -γιατί ολα τ άλλα είναι σε τάξη και τζετ- η τοπική αρχή υπερασπίζεται τις 63 δύσκολες μέρες της, άλλωστε αφού ο καθένας λέει οτι θέλει, γιατί να μην πεί κι αυτή τα δικά της, ενω αυτός ήταν κι ο αρχικός της σκοπός, να πεί ένα νούμερο να μας μπερδέψει και να μας αφήσει να ψαχνόμαστε, γιατί όποιος θέλει να κάνει, κάνει, και δε σου λέει “και τι να κάνω εγω τώρα” θα φάτε ένα ζόρι 63 μερόνυχτα που θα είναι όλο δικό σας, δικός σας, κι άντε γειά. Το μπέρδεμα και η ασάφεια βέβαια όπως είχε πεί κι ένας μεγάλος Έλληνας πολιτικός που παραλίγο να ρίξει τη χώρα στα βράχια μια ώρα αρχύτερα απο αυτά που έπεσε απο μόνη της και που τον έκανε πέρα ένας ακόμη μεγαλύτερος Έλληνας πολιτικός εκ Κυψελοεξαρχείων ορμώμενος, κι αφού του έβαλαν χέρι αυτοί που μας έλεγε οτι θα χορέψει στο ταψί πρωτού τον χορέψουν εκείνοι, “είναι πολύ δημιουργικη σ.σ. η ασάφεια” (μας έλεγε ο πολιτικός) κι αυτό συμβαίνει και με την περίπτωση των 63 ημερών που κανείς δεν κατάλαβε ποιές είναι, κι έτσι οι τοπικοί κυβερνώντες βρήκαν το τέλειο κόλπο να τη βγάλουν καθαρή όλο το καλοκαίρι, μιας και στο κάθε πρόβλημα παρέπεμπαν σε μια εκ των 63 δύσκολων ημερών, βγαίνοντας κι απο πάνω, οτι το είχαν προβλέψει. Κι οχι μόνο αυτό, αλλά με νεότερες τοποθετήσεις ενόψει χειμώνα, κι επειδή το κολπάκι με τις δύσκολες μέρες ξεπεράστηκε, απο πλευράς τοπικών διοικητών ξεκαθαρίστηκε εκ νέου γιατί μια φορά μας τα έχουν πεί, μην είμαστε κι αχάριστοι οτι μας κοροϊδεύουν με ψέματα, οτι έργα μην περιμένουμε και να μην μας δουλεύει ο κάθε τυχάρπαστος οτι τάχα γίνονται, γιατί δεν πρόκειται να γίνει τίποτα όχι σε 5, αλλά ούτε σε 15 χρόνια, ακόμη κι αν συνωμοτήσει το σύμπαν, γιατί "αυτοί είμαστε" όπως λέει ένας άλλος μεγάλος Έλληνας πολιτικός που περιμένει να ωριμάσουν οι συνθήκες για να επαναστατήσει ο λαός, και πως και "πολλά μας είναι" τα έργα που έχουμε και να μην είμαστε πλεονέκτες και αχάριστοι γιατί πριν λίγα χρόνια στη Σαντορίνη δεν είχανε να φάνε ενώ σήμερα την έχουν δεί όλοι νεόπλουτοι και τρώγονται και μεταξύ τους, άσε που το νησί έχει πληθώρα έργων που το βαραίνουν και στο τέλος θα βουλιάξει απο τις πολλές εργάρες, κι άσε δε που δε θα μείνει αμπέλι ούτε για δείγμα και θα τα δείχνουμε στους τουρίστες στους χάρτες. 

Τις τελευταίες μέρες του Αυγούστου βγαίνει σε όλους μια απίστευτη κούραση λες κι ανέβαιναν όλο το καλοκαίρι κάθε μέρα ένα βουνό -”βουνό μου” όπως λέει και μια νεολαιίστικη έκφραση που ακόμη δεν έχω κατασταλάξει αν κρύβει μεγαλείο ή βαρβαρότητα- που σε “βουνό” εξελίσσεται εν τέλει η “σεζόν” όταν αρχίζει και τελειώνει τόσο απότομα κι όσο διαρκεί δεν υπάρχει τίποτε άλλο στην καθημερινότητα όλων μας.. Το γεγονός εκφράζεται με τέτοια ομοψυχία και απ όλες τις πλευρές, παρά το γεγονός ότι αποτελεί μονόδρομο, ή εξ αιτίας αυτού, που αφενός δεν αμφισβητείτε αφετέρου συνειδητοποιεί κανείς οτι όλο και περισσότερο απουσιάζει η χαρά κι ο ενθουσιασμός από επισκέπτες, επιχειρηματίες κι εργαζόμενους, που αναρωτιέσαι πια αν αξίζει και γιατί η άμεση ενασχόληση.. Μπερδεμένο; Δημιουργική ασάφεια.. 

Σεπτέμβρης 

Μπορεί το καλοκαίρι να ήταν “κλάφτα Χαράλαμπε” σε κάθε επίπεδο και που είσ’ακόμα, αλλά τις ζωές μας έρχεται να ανανεώσει το Santorini Sexperience που φιλοδοξεί να δώσει στην καθημερινότητα όλων μια νέα διάσταση! Το Santorini Sexperience είναι ένα νέο παιχνίδι που εμπνεύστηκαν οι αρχές του τόπου σε συνεργασία με επιστήμονες εγνωσμένου, πάντοτε, κύρους, που φιλοδοξεί να εμπνεύσει την καθημερινότητά μας, να την απογειώσει απο την πεζότητα και τις δυσκολίες της και να μας δείξει ότι πάντοτε υπάρχει η αισιόδοξη πλευρά. Άλλωστε, κατά τις αρχές οι 36 από τις δύσκολες μέρες πέρασαν και υπολείπονται άλλες 27, αλλά αυτό μπορεί και να αλλάξει επειδή τα πράγματα είναι ρευστά, και το 63 αποτελούσε μια προσέγγιση για να πάρουμε τα μέτρα μας αλλά όχι να το πάρουμε και τοις μετρητοίς.. Το Santorini Sexperience βασίζεται στην αρχή της αμοιβαιότητας που είναι η προυπόθεση για όλα τα καλά πράματα, γιατί άμα δεν υπάρχει αμοιβαιότητα υπάρχει βία κι άμα υπάρχει βία, αρχίζουν διάφορα θεματάκια που δεν είναι της παρούσης.. 

Το Santorini Sexperience που είναι λοιπόν φτιαγμένο στη βάση της αμοιβαιότητας, βασίζεται στη συλλογή πόντων κατά τη διάρκεια της καθημερινότητάς μας, όπου στις περιπτώσεις που ο κάτοικος του νησιού δεν θα μπορεί λόγο καταστάσεων να κάνει κάποια πράγματα ή θα ταλαιπωρείται π.χ. να παρκάρει για να επισκεφθεί μια δημόσια υπηρεσία (καλά να πάθετε. αφού όλα γίνονται ηλεκτρονικά πια..) να βρεί θέση σε παιδικό σταθμό, να κάνει κούνια το παιδί του σε ένα πάρκο, να περπατήσει με ασφάλεια γύρω από το χωριό του, να προλάβει το πλοίο λόγω κυκλοφοριακής συμφόρησης παρά το γεγονός ότι έχει ξεκινήσει από το σπίτι του δυό ώρες νωρίτερα, να βρωμάει η γειτονιά ακαθαρσίες ανθρώπων και ζώων και χυμένα νερά, να εκλύει τη δυσωδία της η χωματερή και να μη μπορείτε να βγείτε απο το σπίτι σας, να έχουν γίνει τα σκουπίδια βουνό στους κάδους δίπλα απο το σπίτι σας και οι αρουραίοι να είναι πιο μεγάλοι απο τις γάτες κλπ, τότε θα επιβραβεύεται με συγκεκριμένο αριθμό πόντων, τους οποίους θα μπορεί να ανταλλάσσει σε τοπικά σούπερ μάρκετ και βενζινάδικα, ώστε να αποζημιώνεται κι όχι μόνο να ξεχνά τις ελλείψεις και την ταλαιπωρία, αλλά να λέει κι ευχαριστώ. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να ξεπερνιούνται ευχάριστα και ανταποδοτικά οι δυσκολίες της καθημερινότητας, ώστε να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι, γιατί δε λέει να ζούμε σε ένα τόσο όμορφο αλλά και μικρό νησί και να μην τολμάμε να κυκλοφορήσουμε ούτε το χειμώνα ούτε το καλοκαίρι με τις δύσκολες μέρες να ξεπερνάνε τις 350, όσες δηλαδή είναι αυτές που μένουν οι κάτοικοί του, αν εξαιρέσεις αυτές που φεύγουν για τα Χριστούγεννα. Αυτά τα προβλήματα έρχεται να λύσει το Santorini Sexperience αποζημιώνοντάς σας με δωροκουπόνια, τόσο που οι ταλαιπωρίες να μοιάζουν ευχάριστες εμπειρίες! Η υπηρεσία όμως δεν σταματάει εκεί, αλλά επεκτείνετε και στους επισκέπτες! Είστε τουρίστας και περιμένατε στην ουρά για το παλιό λιμάνι; Παρά το γεγονός οτι υπάρχει ωραιότατη σκάλα να κατέβετε να κάνετε και τη γυμναστική σας, το Santorini Sexperience σας κάνει δώρο για δίωρη αναμονή και πάνω ένα βαζάκι πελτέ Σαντορίνης και για κάτω από δίωρο ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό για να αναπληρώσετε αυτό που χάσατε από τον ιδρώτα. Χάσατε το πλοίο λόγο μποτιλιαρίσματος; Κανένα πρόβλημα! Το Santorini Sexperience σας ανταμείβει με 1.500 πόντους και ένα βισάντο 40 ετών, να το πιείτε να φχαριστειθείτε να ξεχαστείτε προσωρινά, ενώ σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης σας πάει με λίαρ τζέτ στην Αθήνα, για να μη δυσφημίσετε το νησί αλλά να λέτε τα καλύτερα. Σας έκλεψαν επαγγελματίες πορτοφολάδες; Αυτό είναι μεγάλη τύχη, γιατί όπως λέει και το φλιτζάνι, άμα σε κλέβουν αναμένεται να κερδίσεις πολλά λεφτά οπότε το Santorini Sexperience όχι μόνο δεν σας αποζημιώνει αλλά σας ζητάει και ποσοστό απο αυτά που θα κερδίσετε, γιατί άμα δεν σας έκλεβαν, πως θα κερδίζατε; Με δυό λόγια το Santorini Sexperience αποτελεί αυτή τη στιγμή την πλέον δυναμική, πρωτοποριακή και περιζήτητη εφαρμογή για τουριστικές και μη περιοχές, γιατί είναι να μην πρωτοπορεί κανείς, άμα πρωτοπορεί.. εξάγει και τεχνογνωσία. Σύμφωνα με τους εμπνευστές του, η ιδέα δεν προέκυψε τόσο από την διάθεση αλληλεγγύης στους συνανθρώπους, όσο από την φοβερή αίσθηση περιπέτειας -αλλά και κόπωσης..- που δημιουργείται διασχίζοντας το νησάκι απ’ άκρη σ’ άκρη, λες κι έχει διασχίσει κανείς τον Αμαζόνιο.. 

Κι επειδή μήνας χωρίς κυβέρνηση δε γίνεται, θα χάσει κι ο καζαμίας το ενδιαφέρον του, μετά τους προτελευταίους χαμηλότερους μισθούς και τα πιο ακριβά καύσιμα και τρόφιμα στην Ευρώπη αλλά και τα 4α πιο ακριβά στον κόσμο, η κυβέρνηση αποφασίζει να κάνει μία ακόμη έκπληξη στους κατοίκους της Ελλάδας παρέχοντάς τους δωρεάν.. ψυχομετρικά τεστ, για να διαπιστωθεί η ψυχοσύνθεση και τα μυαλά που κουβαλάμε, ώστε με τέτοιο κατήφορο που χει πάρει η χώρα, καθόμαστε ακόμη εδώ και δεν την έχουμε εγκαταλείψει ώστε να γίνει ακόμη καλύτερος εργασιακός παράδεισος για τους κατοίκους 3ων χωρών και κόλαση για τους κατοίκους του χρεοκοπημένου μας προτεκτοράτου που νόμιζε οτι είναι Ελβετία και υπερδύναμη.. Οι εργαζόμενοι τρίτων χωρών, που είναι φουκαριάρηδες που το ξέρουν, γιατί έχουν φύγει από τις κολάσεις των χωρών τους, κι έχουν περάσει απο άλλες τριτόχωρες προτού έρθουν στη δική μας, που κι απο δω περαστικοί είναι και το ξέρουν, και στα μάτια τους βλέπεις καθαρά το πόσο πραγματικά τριτόχωρα είμαστε εμείς κι οχι αυτοί τριτοπολίτες, αυτοί λοιπον, γίνονται εντέλει πλειοψηφία σε οτι αφορά το εργατικό δυναμικό στη χώρα μας, γιατί με αυτούς τους μισθούς οι Έλληνες πηγαίνουν σε άλλες χώρες που δίνουν περισσότερα χρήματα, με τον ίδιο τρόπο που έρχονται στη δικιά μας πολίτες άλλων χωρών που τις λέμε “τρίτες” για να νομίζουμε οτι απέχουμε πολύ απο την οικονομία τους. Οι άνθρωποι αυτοί, όπως και να το κάνεις, ανανεώνουν τον πολιτισμό μας, που δε λες οτι ήταν και σε άνθιση ούτε οτι τον εκτιμούσαμε κιόλας, μιας και κατα παράδοση είμαστε ξενομανείς, αλλά μονο σε οτι έρχεται απο την Αμερική και την Ευρώπη που είναι πρωτόχωρες κι έχουν άλλο αέρα, κοσμοπολίτικο, που δε μυρίζει μπίθουλα όπως θα έλεγε και η μαντάμ Σουσού, μιας και ίδιον του πολιτισμού μας είναι να αλλάζουμε πολιτισμό και να αφομοιώνουμε αυτόν πιο κλασάτων χωρών και όχι “τρίτων”, πλήν όμως οι κάτοικοι των πρωτόχωρων δεν έρχονται πια εδω ούτε για διακοπές, οπότε ξεπέφτουμε στον πολιτισμό τριτοχωρών, εμείς οι απόγονοι των ένδοξων προγόνων μας (ζακέτα να πάρουμε). 

Κατά τα άλλα, στη ζωή -που δεν είναι δίκαιη κι όλοι το ξέρουμε- το κάθε πράγμα το αντιλαμβάνεται καθένας όπως βολεύεται και μπορεί, και .. ο καζαμίας τελειώνει εδώ γιατί η σεζόν είναι μικρή, η ζωή το ίδιο, το γράψιμο είναι κλέψιμο χρόνου από την ευτυχία, αλλά το χιούμορ πιστεύω οτι είναι κέρδος και σωτήρια υπέρβαση στις ζωές μας! 

Καλό καλοκαίρι. ( Άντε γειά! :) )